Ekspozycja ma być wskazaniem na odnalezieni konkretnych analogii,
na przyrównanie metody powstawania samego obrazu do zjawisk przyrodniczych,
definicji geologicznych, cyklicznych zmien zachodzących w przyrodzie,
prac rolniczych, których czas trwania wyznaczają pory roku.
Składa się na nią dwadzieścia sit zawieszonych na lini wzroku oglądającego.
Są one rozstrzelone między sobą w płaszczyźnie pionowej,
naśladując rzeźbę terenu pól uprawnych. Otrzymana kratownica ma przywodzić
na myśl szachulcowy układ, widzianych z lotu ptaka,naprzemiennych obszarów
mieszających się kolorystycznie upraw.
Na powierzchni podłogi kolejno pod każdym z sit,
zostały usypane kopce z zabarwionego na różne kolory ziarna.
Tu na ich powierzchni miejsce do wyeksponowania odnajdują same obrazy.
Otrzymujemy wrażenie wcześniejszego przesypania się zawartości z sit na posadzkę.
Cały układ daje nam skojarzenia z upływem czasu mierzonym sposobem pracy
konstrukcji na wzór klepsydry, gdzie ziarno będące symbolem plonu i działalności
człowieka przebiegającej w kontakcie z ziemią
jest jednocześnie materią, za pomocą której czas ich trwania jest odmierzany.
