Muzeum Współczesne we Wrocławiu 24.02.2012

      Ekspozycja ma być wskazaniem na odnalezieni konkretnych analogii,

 na przyrównanie metody powstawania samego obrazu do zjawisk przyrodniczych, 

definicji geologicznych, cyklicznych zmien zachodzących w przyrodzie, 

prac rolniczych, których czas trwania wyznaczają pory roku.

      Składa się na nią dwadzieścia sit zawieszonych na lini wzroku oglądającego.

 Są one rozstrzelone między sobą w płaszczyźnie pionowej, 

naśladując rzeźbę terenu pól uprawnych. Otrzymana kratownica ma przywodzić 

na myśl szachulcowy układ, widzianych z lotu ptaka,naprzemiennych obszarów 

mieszających się kolorystycznie upraw.

     Na powierzchni podłogi kolejno pod każdym z sit, 

zostały usypane kopce z zabarwionego na różne kolory ziarna. 

Tu na ich powierzchni miejsce do wyeksponowania odnajdują same obrazy.

Otrzymujemy wrażenie wcześniejszego przesypania się zawartości z sit na posadzkę. 

Cały układ daje nam skojarzenia z upływem czasu mierzonym sposobem pracy 

konstrukcji na wzór klepsydry, gdzie ziarno będące symbolem plonu i działalności 

człowieka przebiegającej w kontakcie z ziemią

 jest jednocześnie materią, za pomocą której czas ich trwania jest odmierzany.